Kasteel Vianden

Het bezoekerscentrum van Kasteel Vianden illustreert op levendige wijze de verschillende bouw- en gebruiksperioden en bezoekers kunnen op een geënsceneerd pad door de eeuwen van de geschiedenis van het kasteel wandelen. Zichtbare fragmenten zoals kantelen, funderingen en historisch metselwerk worden op indrukwekkende wijze benadrukt door licht en grafische displays. De tentoonstelling is gebaseerd op uitgebreid onderzoek door historici, architecten en archeologen. De ervaring wordt aangevuld door een groot formaat film die gebruik maakt van 3D laserscanning en virtuele reconstructie om de bouwfasen van het kasteel levendig te visualiseren.

Kasteel Vianden werd tussen de 11e en 14e eeuw gebouwd op de fundamenten van een Romeins fort en een Karolingische schuilplaats. Gekenmerkt door de familie Hohenstaufen, is het kasteelpaleis een van de grootste en mooiste feodale residenties van de Romaanse en Gotische periode in Europa.

Tot de 15e eeuw was het de residentie van de machtige graven van Vianden, die prat gingen op hun connecties met het Duitse keizerlijke hof en waarvan de belangrijkste graaf, Hendrik I (1220-1250), getrouwd was met een bloedverwant van de Capetijnen, de koningin van Frankrijk.In 1417 werden het graafschap en het kasteel geërfd door de jongere lijn van het Duitse Huis Nassau, dat in 1530 ook het Franse Prinsdom Orange inlijfde.

De kapel, het kleine Pallas en het grote Pallas, de meest opmerkelijke kamers in het kasteel, werden gebouwd tegen het einde van de 12e en tijdens de eerste helft van de 13e eeuw. Het Jülich-gebouw ten westen van het grote Pallas (dat vandaag de dag niet meer bestaat) dateert uit het begin van de 14e eeuw, terwijl het Nassau-gebouw pas in het begin van de 17e eeuw werd opgetrokken.

In 1820, onder het bewind van Koning Willem I der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Graaf van Vianden, liet de verkoop van het kasteel en de daaropvolgende ontmanteling in zijn afzonderlijke delen het in een staat van ruïne achter. In 1890 kwam het kasteel in handen van groothertog Adolf, de oudste telg van het Huis Nassau, en bleef het in het bezit van de groothertogelijke familie. Nadat het kasteel in 1977 staatseigendom werd, werd het gerestaureerd en is het nu een van de belangrijkste architectonische monumenten in Europa.