Felixschacht

Schacht van de mijn „Zufriedenheit“

Op deze plek bevindt zich de zogenaamde Felixschacht. Hier werd op drie niveaus op een relatief geringe diepte (tot ca. 80 m) mijnbouw bedreven. Naast de hoofdschacht waren er nog een proefschacht en de Felixschacht (nieuw), waarvan bovengronds echter geen overblijfselen meer te zien zijn.

Bij de Felix-schacht is de zogenaamde hangbank zeer goed te herkennen; in het midden daarvan duidt een lichte verdieping de eigenlijke schacht aan. Er zijn geen bekende documenten over de Felixschacht, zodat alleen indirect uit het mijnbeeld kan worden afgeleid dat dit gebied relatief uit de beginperiode van de mijn moet stammen, omdat de diepte nog steeds in Lachter in plaats van in meter wordt aangegeven.

Een Lachter (komt overeen met 2,09 m) is een oude mijnbouwmaat die in Pruisen in 1872 werd vervangen door het metrieke stelsel. Verder kan uit de mijntekening worden afgeleid dat de Felix-schacht (nieuw) geen winbare afzetting heeft aangetroffen, aangezien hier geen gangetjes aftakken. De Felix-schacht behoorde tot de oorspronkelijke concessie „Zufriedenheit“, die in 1862 fuseerde met de Albertsgrube.

Hängebank: Deze naam verwijst naar de installatie bij de bovengrondse opening van een schacht, waar de overgang plaatsvindt tussen het transport via de schacht en het verdere transport bovengronds.

De oorsprong van het woord ligt in de pre-industriële mijnbouw en duidt de plaats aan waar de transportbak in de schacht wordt opgehangen. Vanaf de ophangbank wordt de schachtdiepte gemeten.Volgens het „Deutsches Wörterbuch“ van Jacob en Wilhelm Grimm wordt een „Hängebank“ omschreven als „… de twee lange houten balken van het bovenste vierkant van een mijnschacht, waaraan de emmers worden opgehangen en weer losgemaakt; …vandaar ook meer in het algemeen de monding van een schacht.“

Bij de aanleg van een schacht, zoals hier bij de Felixschacht, werd in de vroege dagen van de mijnbouw het afval vaak direct rondom de schachtopening gestort. Op deze manier ontstond er rondom de schachtopening een ronde afvalberg.

Pas dankzij stoommachines werd het mogelijk om het afvalgesteente samen met de ‘Hunten’ (de transportwagens) naar de oppervlakte te brengen en het afvalgesteente vervolgens gemakkelijker af te voeren.

(Tekst: Jens Mieckley)

Deze route is ontwikkeld in het kader van het door LEADER gesubsidieerde project ‚Kwaliteitsoffensief Wandelen in Roetgen en Stolberg‘, met steun van de Europese Unie (ELER) en de deelstaat Noordrijn-Westfalen.