Dehner Maar, Reuth

Wat is precies een Maar?
Wanneer heet magma uit de diepten van de aarde aan de oppervlakte komt, ontstaat er een vulkaan die gloeiend hete lava uitspuwt en geleidelijk een vulkaankegel opbouwt. Maar als het opstijgende magma van 1.200 °C slechts enkele honderden meters onder het aardoppervlak op grondwater stuit, dan komt het tot een gewelddadige explosieve interactie tussen magma en water. Drukverhoging, vorming van stoom, fragmentatie van magma en bijgesteente en het omhoog halen van het verwoeste materiaal naar de aardoppervlakte zijn het gevolg. Uiteindelijk breken de randen rondom de explosielocatie in en ontstaat er een trechtervormige krater. Dergelijke trechters die door vulkaanactiviteit in de aardkorst zijn geblazen, worden "Maare" genoemd.

Wat het Dehner Maar vertelt!
De cirkelvormige vorm en het geofysische bewijs van een trechtervormige structuur met steil invallende randen bewijzen dat we hier een maar hebben, dat tientallen duizenden jaren geleden in het devonische fundament is geblazen (Figuur 4). Een 88 m diepe kernboring van het Geowetenschappelijk Instituut van de Universiteit van Mainz heeft een reeks van ijstijdsedimenten en jongere, warme tijdse sedimenten opgeleverd (Figuur 2). De afwisseling van koude en warme periodes blijkt ook uit de in de sedimentlagen gevonden stuifmeel van bloemen. De variëteit reikt van Noordse sparrenwouden tot een steppe- en toendrav vegetatie tot de vegetatiearme poolwoestijn van de laatste ijstijd, die ongeveer 10.000 jaar geleden eindigde.
Op ongeveer 3 meter diepte zijn de vulkaanas van de bijna 13.000 jaar oude uitbarsting van het Laacher See, de verwoestendste uitbarsting in de Eifel, aangetoond. De sedimentaire laag in het Dehner Maar is daarmee een uniek archief voor de jongere klimaat- en vestigingsgeschiedenis van de Eifel.