Burgruine Ulmen

Het onderste kasteel is volledig verdwenen. Er zijn nog sporen van de ringmuur te herkennen, die verbonden was met het onderste kasteel en de stadsmuur van Ulmen, een naar boven rijdende buitenmuur van het paleis, evenals een cisterna en een paar fundamenten van andere gebouwen. Het oude deel van het kasteel in Ulmen werd rond 1074 na Christus gebouwd en rust zeer waarschijnlijk op resten van een Romeinse nederzetting. In de middeleeuwen werd het kasteel in Ulmen verder uitgebreid en verdeeld in het bovenste kasteel, waarvan de muurresten nog aanwezig zijn, en het onderste kasteel, dat zich tot aan de oever van het Maar uitstrekten. Twee ridderfamilies bewoonden het kasteel, waarvan wordt aangenomen dat het door zijn omvang nooit aangevallen of vernietigd is tot 1673. Pas de troepen van de Zonnekoning slaagden hierin. Het werd herbouwd, om rond 1689 opnieuw ten prooi te vallen aan de erfopvolgingsoorlog. Maar ook deze keer werd het Ulmener kasteel opnieuw opgericht, alleen de stadsmuur werd opgegeven. De inval van de soldaten van Napoleon zorgde ervoor dat Ulmen ook Frans en later Pruisisch werd. Het leegstaande kasteel, waarvan de laatste afstammeling in 1801 overleed, ging bij een veiling naar een koopman uit Cochem, die het als steengroeve exploiteerde. Toen in de 19e eeuw een verwoestende brand Ulmen verwoestte, bouwden de Ulmener hun huizen weer op met stenen van het kasteel. Daarom kun je tot op de dag van vandaag op sommige stallen een wapen zien. Pas aan het begin van de twintigste eeuw werd het Ulmener kasteel als monument beschermd en kwam het in het bezit van de plaatselijke gemeenschap Ulmen. Het kasteel is te allen tijde vrij toegankelijk.