Heiden met jeneverbesstruiken in de Vooreifel

Heiden met jeneverbesstruiken in de Vooreifel

Arft

De heiden met jeneverbesstruiken in de Vooreifel zijn een echte 'geheimtip'.
Zij zijn ontstaan door een bijzondere vorm van landbouw: Hier liepen tot het einde van de jaren '50 in de vorige eeuw schapen en geiten rond, maar omdat het te duur was deze gebieden te bemesten, verdwenen steeds meer voedingsstoffen uit de bodem. Met als gevolg dat in de loop van de eeuwen hier een leefruimte voor dieren en planten ontstond, die niet veel eisen aan hun omgeving stelden.

Hiertoe behoren ook de zeldzame (en zelfs door de Europese wet bijzonder beschermde) soorten jeneverbesstruik-heiden uit de Oost-Eifel:
- Vogels zoals het hazelhoen, de boomleeuwerik, wouw, schatekster, sperwer, graspieper of klapekster
- Insecten zoals het groentje, de grote vos, veldparelmoervlinder en nog veel meer vlinders en kevers
- Planten zoals de jeneverbesstruik, erica (heide) maar ook borstelgrasweiden, arnica, orchideeën, boshycinthen en andere zeldzame planten die bij voorkeur in een droge en voedingsarme open land-biotoop groeien.

De heiden met jeneverbesstruiken in de Eifel - en zodoende ook de Vooreifel - zijn anders dan de heiden met jeneverbesstruiken in het Noorden en Zuiden van Duitsland. Ze onderscheiden zich in het bijzonder door hun groot oppervlak, hun ligging op bergtoppen, door hun landschappelijke geschiedenis maar ook door de voortdurende wissel van open en halfopen cultuurlandschappen. In Midden-Europa zijn dergelijke ruimtes, behalve in de Eifel, nergens of slechts op een krappe ruimte terug te vinden.

De wandelroute 'Traumpfad Wacholderweg' (Droompad jeneverbesstruik-route) brengt je langs de belangrijkste beschermde gebieden. De gemeentes doen hun best, het aantal beschermde gebieden uit te breiden, zonder hierbij de nog gering aanwezige bos- en landbouwbedrijven hun grond weg te nemen.
De jeneverbesstruik-wandelroute loopt niet alleen door een bijzonder mooi en uniek landschap met sporen van harde en ontberingsrijke levensomstandigheden voor planten, dieren en mensen, maar ook door het hier en nu. Want je zult tijdens de wandeling vast en zeker vaststellen: Er zijn nog tal van jeneverbes- en heidengebieden, die bedreigd dreigen te worden door bramen, bremmen en dennen.

 

mehr lesen

Inhoud delen:

In één oogopslag

Openingstijden

  • Vom 24. april bis 31. december
    maandag
    00:00 - 23:59 Uhr

    dinsdag
    00:00 - 23:59 Uhr

    woensdag
    00:00 - 23:59 Uhr

    donderdag
    00:00 - 23:59 Uhr

    vrijdag
    00:00 - 23:59 Uhr

    zaterdag
    00:00 - 23:59 Uhr

    zondag
    00:00 - 23:59 Uhr

Plaats

Arft

Contact

Die Wacholderheiden der Vordereifel
Langscheid und Arft
56729 Arft
Telefoon: (0049) 2651800995
fax: (0049) 2651800920

naar de websiteschrijf een e-mail

kaart openen

Bitte akzeptieren Sie den Einsatz aller Cookies, um den Inhalt dieser Seite sehen zu können.

Alle Cookies Freigeben

Plan uw reis

Route tonen op google maps

reis met de trein

Dat kan ook interessant zijn voor u

Kirche St. Kastor und Katharina, © Foto: Svenja Schulze-Entrup, Quelle: Touristik-Büro Vordereifel

Kirche St. Kastor und Katharina in Kehrig

De parochiekerk van Kehrig en de tiende, gewijd aan Castor von Karden, behoorden tot 1802 toe aan de Kastorstift in Karden. 1656 bezat de kerk van Kehrig, die na de Lorenzi uit de 13e / 14e. Er wordt gezegd dat het in de 18e eeuw is ontstaan, drie altaren. Het hoofdaltaar werd gewijd aan Castor, de zijaltaren aan Maria en Peter. De huidige parochiekerk, die tussen 1869 en 1872 door de architect Pickel uit Düsseldorf werd gebouwd, is gewijd aan St. Kastor en St. Katharina.

Pfarrkirche St. Valerius in Wanderath, © Foto: Svenja Schulze-Entrup, Quelle: Touristik-Büro Vordereifel

Pfarrkirche St. Valerius, Baar-Wanderath

De verifieerbare bouwgeschiedenis van de parochiekerk in Wanderath begint in de 13e eeuw. De oorspronkelijke kerk is romaans, rond 1500 werd het laatgotische schip, de huidige zijbeuk, gebouwd met de hulp van de graven van Virneburg, die de beschermheren van de kerk waren. Toen de kerk rond 1530 werd vergroot met een zuid- en noordbeuk, werden de zijmuren van de oude kerk doorbroken. In 1655 wordt Wanderath een zelfstandige parochie. Dit zijn onder meer de plaatsen Engeln, Büchel, Freilingen, Nitz, Ober- Mittel- en Niederbaar, Herresbach, Eschbach, Döttingen, Siebenbach en Drees. Virneburg werd aan het begin van de 19e eeuw toegevoegd. Hiervoor wordt Drees toegewezen aan Welcherath. In 1896/1897 werd het huidige, neogotische hoofdschip gebouwd. De twee gotische zijbeuken worden afgebroken. In 1921/1922 werd de kerk weer uitgebreid. De toenmalige achthoekige sacristie werd afgebroken en de huidige gebouwd. Het middenschip werd met 10 m verlengd en de galerij werd gebouwd. De toren werd 6 meter verhoogd. Bovendien kreeg de kerk een doorlopend dakoppervlak. Sindsdien is de uiterlijke blik niet veranderd. Omdat Wanderath tot het midden van de 19e eeuw slechts uit een kerk, een pastorie, een school en een woongebouw bestond, zijn er veel legendes en mythen rond de vraag waarom er überhaupt een kerk in het arme Wanderath werd gebouwd.